Zziębnięci

pod przydrożną kapliczką

w noc

kiedy fiołki z zimna dygocą

zawijali się szczelnie

ciepłem swoich ramion



Wiatr strącał im

na głowy gwiazdy

które osiadały

we włosach jak szron



Zazdrościli Matce Boskiej

patrzyła słuchała

wyszła z kapliczki

iść im ze sobą kazała



poszli prze rowy

kaczeńców żółtych pełne

przez płoty

z księżycowego drutu

nad zielony staw



Do stodoły

ciepłej i złotej

 jak słoma



Marka Boska

sowę wrzeszczącą

z dachu zdjęła



Odeszła uśmiechnięta

ze zgorszoną sową

pod pachą


Jest ściana

biała

cytrynowa

niebieska

na niej Chrystus

z sercem czerwonym

na dłoni

albo jeleń ryczący

albo dama

mistrza Weneziano

przy niej stół

z pomidorami

lampa

na długiej łodydze

albo łóżeczko dziecka



Ściana miłości

modlitwy

gniewu



Schronienie

przed wiatrem

Ucieczka 

przed złym psem



Jest ściana

porośnięta fasolą

dzikim winem

pnącą różą

pod którą leży się

w słońcu



Jest ściana

z czerwonej cegły

między dwoma barakami

Ściana Wciąż Żyjącej Śmierci



Jak wrócić

do ściany

gdzie stoi łóżeczko

żywego dziecka